T H E R E P L Y 1 0 1

Alam mo ba? Alam mo ba kung bakit nagbago sila? Ni minsan ba kinumpronta mo sila o kinausap man lang kung bakit nagkaganoon sila? Mag-isa ka, sampung-libo sila, sino amg dapat makisama? Nagtaka rin sila kung bakit nagkaganyan ka. Alam mo ba kung bakit sa bahay mo ay hindi na sila nagpupunta? Kasi nasaktan sila noong sinumbatan mo sila. Umuuwi ka ng maaga dahil walang kumakausap sayo kapag nagtagal ka? Nagtanong sila, ni minsan ba sinubukan mo na? Ang daming taong naghahanap sayo hindi ka nila makita paano inuuna mo yung sarili mong trip kesa makasama sila. At pag kausap mo sila iba rin yung gusto mong topic, tatanungin ka ulit nila, sino ang dapat makisama sila ba? O ikaw lang mag-isa. Ni minsan ba nag-open ka sa kanila? Hindi diba. Noong birthday mo, alam mo ba kung bakit 'di sila nagpunta? Kasi pinangunahan mo sila na wala kang handa. Alam mo ba na nagbalak pa rin silang dumalo? Pero patuloy mo pa ring hinarangan silahinarangan sila ng katagang "'wag na kayong pumunta dahil hindi nagluto si mama". Alam mo ba kung bakit hindi pa rin sila tumuloy? Kasi nga baka walang handa at makaramdam ka ng hiya. Sarili mong salita ang papatay sa'yo. Alam mo ba kung bakit sila lumayo? Lumayo ka rin, nauna ka pa. Sa tuwing magkikita kayo, ni minsan ba naghello ka? Sa ruwimg magsasalubong kayo at binati ka nila, sumagot ka ba? Alam mo lahat ng sa'yo naaappreciate nila. Hindi ka lang marunong magbalik, nagsawa lang siguro sila, nasaktan eh. Napahiya. Napansin nga rin nila, kinakausap mo lang sila 'pag may kailangan ka. Sa panahong masaya ka, iba ang pinipili mong kasama ngunit sa kasagsagan ng kahirapan hinahanap mo sila. At 'pag katapos niyong mapagtulungan, lahat ng mali nakikita mo, lahat na rin sinusumbat mo. Hindi mo ba pansin ikaw na madalas ang umaako ng gawain? Ngnuit kinabukasan masakit na salita sa mukha nila'y isasampal. Okay lang naman daw, ngunit wala ka bang puso? Bakit kailangan pang sa harap ng karamihan? nagTaka si ganda nalamog kaniyang braso, nagkaroon pa ng violet na tatoo tumabi lang daw siya sa iyo? Nakakita ka lang naman daw ng gwapo. Isa pa pala daw, bakit mo kailangang magmalinis? Walang taong perpekto para ipaalala ko sa'yo. Ano bang gusto mong ipamukha sa kanila? Kalangitan ka, Impyerno sila? Akala mo ba ikasasaya nila ang iyong binabalak? Pero bahala ka na daw, pano ka daw ba kasi makikinig sa mga taong itinuring kang espesyal noon ngunit hindi na ngayon sumabay ka kasi sa pagbabago ng panahon, iniwan mo sila sa dating galaw niyo noon. Salamat! Salamat daw sa pagbabago mo nakita nila ang tunay na mundo. Alam mo ba? Alam mo bang nalungkot si ganda habang ito ay ginagawa niya? Nagtanong ulit siya, "Bakit nagbago kasi siya?" may sumagot "siguro kasi mas pinili niya yung iba kesa sa inyo" sumagot si ganda, "hayaan ka na daw masaya ka diyan eh". Pero gusto lang din nila na maayos ‘to, kaya sorry daw sa mga nagawa nila. Sana wala ng problema happy-happy na tayo. Sorry na BB. :)

PAPA FERNANDO, MAHAL NG ARISTOPOLO

Teacher's day na naman, panahon na ulit upang bigyan ng makahulugang pasasalamat ang mga guro. KAYA MARAMING SALAMAT PO SA MGA GURONG NABABASA ITONG PASKIL KO. Ngunit bago ang lahat, nais kong bigyang pasasalamat ang pinakaespesyal na guro sa aking buhay. Marinig pa lamang ng mga naging estudyante niya ang pangalan niya ay nagtataasan na ang mga kilay nila, kahit ako rin naman tila umuusok na ang ilong ko 'pag naririnig ko ang matatamis niyang pangalan. Iba kasi siya sa lahat, natatangi siya dahil hindi lang siya naging guro sa amin kundi tumayo rin siya bilang huwarang ama sa aming lahat. Iba kasi yung mga lesson na binigay niya sa amin, mga lesson na hindi namin malilimutan. Hindi lang siya nagpokus sa asignaturang kinabibilangan niya, hindi lang puro Physics, Biology, Chemistry at kung ano-ano pa. Lumayo siya sa mga lesson na dapat lang niyang ituro, he go beyond the limitations ika nga nila. More to life kasi yung mga ibinahagi niya sa akin. Tuwing tatayo nga siya sa harapan parang hindi na ako mapakali sa aking kinauupuan dahil paniguradong may hatid surpresa na naman siya- kakaibang surpresa, lalo na yung on the spot jackpot niya na pamatay. Pero sa lahat ng ito, hindi pa rin matatawaran yung pagmamahal na ibinigay niya sa amin! Kaya nga grabe na lang yung iyak namin noong magtatapos na ang aming taon sa mga kamay niya. Sa totoo lang, naiinggit na nga ako sa mga bagong hawak niya kasi siya yung magiging tatay nila kaya napakaswerte talaga nila. Si Sir Fernando Timbal ang aking ibnibida, habang-buhay ko siyang ipagmamalaki sa bawat taong makikilala ko araw-araw! Sana mabasa niya ito. Mahal ka namin Sir. Hindi ka namin malilimutan- sinabi mo yan eh, hahahahahaha "Dalawang bagay lang naman ang dahilan kung bakit hindi ako malilimutan ng mga nahawakan kong estudyante. Una, natuwa sila sa akin dahil naging mabuting guro ako sa kanila, pangalawa, ay kinamuhian nila ako dahil sa pagiging masungit ko sa kanila". Isa lang naman yan Sir, it's just a matter of acceptance and appreciation because there is always two sides between each story- the good and the bad, but bad can be good if we see it happily and vice versa. Kung ako ang tatanungin siguro maaalala ka namin Sir sa dalawang dahilang sinabi mo. Tinanggap ka kasi namin sa kung ano ka kaya lahat ng masasama sa'yo (wala naman) tinanggap namin ng mabuti, idol ka namin eh, bilang isang tatay, guro at bilang ikaw. Sana hindi ka magpagod magmahal at magmahal ng magmahal kagaya ng ginagawa mo ngayon. Tsaka Sir mahanap mo na sana yung taong mamahalin mo habang-buhay para sumaya ka pa lalo at 'pag masaya ka, masaya din kaming mga anak mo. Alam ko namang kuntento ka na sa aming mga anak mo pero syempre iba parin tatay yung may katuwang, diba? Hahahahahaha Mahal ka namin TATAY. God Bless! Mwuapssszxc! :)