HAYOP KA RIN

Hayop lang kung atin silang ituring, at kahalagahan nila hindi natin napapansin. Sa mga ganitong pagkakataon hindi mo ba naiisip, na hayop ka rin. Huwag natin silang maliitin, ikaw ay kapareho lang nila, sabi nga ng siyensa 'highest form' tayo nila. Ngayon, kung iyong mamantakin diba't ayaw mo rin ng turing sa kanilang binibigyan mong diin? Swerte na siguro kung makahanap ng mabuting amo, ngunit karamihan pa rin hindi maayos ang pagtrato. Mahirap na nga maialis ang ganitong tradisyon, kaya sa iyong pagbabasa umisip na ng solusyon. Sa atin magsisimula ang pagbabago, gusto mo bang mawalan ng sagisag ang bansang iyong sinilangan kung ang nagbibigay turing dito ay iyong pinapaslang?

Bansa: KOREA, Ako: KOREANA

ANG POST NA ITO AY RATED SPG

Huwag seryosohin, mga personal na layunin

Mainggit 'wag na rin, sa gandang akin

Ngipin ay toothbrush-in upang hindi tartarin

I-enjoy na lang natin kalokohang binigyang-turing

Ako'y natatawa sapagkat nakangiti ka

Tila ba nababaliw ka na?

Hahahahahahahahahahahahahahaha

Halina't simulan na

Lahi ko ay Koreana

heto na talaga... (Hahahaha)

Isa ang Korea sa mga namamayagpag na bansa sa bawat sulok ng mundo sa kasalukuyan, dahil sa pagiging bihasa nila sa larangan ng pagkanta, sayaw, drama at marami pang iba. At narito ang 10 bagay na una kong gagawin kapag nakatungo na ako sa Korea:

1. Vampire mode-  walang tulugan, siyempre para maienjoy ng lubos ang bawat araw at gabi, ugh. Minsan na yan, matutulog ka pa ba?

2. Gagawin yung sa "The Selfie Song"- para may remembrance syempre, at para na rin mainggit ko ang mga kaibigan kong naiwan dito sa Pilipinas. Haha (sa BOXES at POLYGON BABIES)

3. Forever Gala, haha!- alam ko namang sandali lang ang panahong lalagiin ko doon. Malay mo isang linggo lang yan, magpapahinga ka pa.

4. Ibebenta ang sarili (literal? haha)- kailangan ng landi para makahanap ng poging Koreanong fafang mayaman, mabawi ko man lang yung pamasaheng gagastusin sa papunta at pabalik. Be wise, We only live once! Hahahahahahahahaha

5. Trip sa Seoul- syempre dahil nandoon na nga ako at gusto ko rin namang malaman pa ng mas malawig ang kanilang tradisyon, kultura, at ibat-iba pang produkto ng bansa nila.

6. Artista hunting- so heto na nga, isa ito sa mga pinakagusto kong gawin ang mang-hunting ng mga Korean artists. Sila naman ang pupuntahan ko sa pagkakataong ito! Hahahaha tapos magpapa-picture ako at ia-upload ko sa FB, Ig, at Twitter ko kaya i-follow niyo na ako, nasa taas naman ang aking mga usernames. Hihihi

7.-10. Ano kaya?- sa buhay may mga pagkakataong hindi talaga natin alam kung ano ang mga susunod na mangyayari. Tanggapin na lamang natin ito, at huwag masyadong umasa sa mga bagay na ating inaasam sapagkat masasaktan ka lang! Dahil kung ano pa ang mga ito ay siya pang hindi nagaganap.

Ang saya lamang ng aking pakiramdam habang ginagawa ko ang paskil na ito, iniisip ko na talaga na nangyayari na, at kung ano ang hitsura ko sa mga pagkakataong ibinigay ko. Hahahahahahaha pero sa kabila nito ay tila isang panaginip dahil imposible naman ang makapunta ako ng Korea. Huhuhu- Sige hanggang dito na lamang, paalam!

TROJAN WAR

Sa pagdaan ng panahon napakaramarami ng mga palabas ang umusbong maaring ito ay patungkol sa mga pag-ibig, kabayanihan, at mga modernong kaisipan sa panahon ngayon. Kadalasan ay may natututunan tayo sa mga ito, may mga pagkakataon pa nga na nakararamdam tayo ng pagkainis sapagkat natatalo ang bida at hindi nagkakaroon ng happy ending. Isa sa mga pelikulang napanood ko ay ang Trojan War, masasabi kong iba ito sa mga napanood ko na, dahil sa kakaibang twist na inihahatid nito sa mga manonood na siya naman ring kapupulutan ng aral tulad ng pagtalakay nito sa pag-ibig, pagiging magiting, kabayanihan, at higit sa lahat ang Kasaysayan na ibinibida kung ano ang meron sa mga Greek noong nagsisimula pa lamang nilang hubugin ang kanilang pamumuhay patungo sa kasalukuyan.

Nagsimula ang nasabing pelikula sa pag-ibig. Nang dahil sa angking ganda ni Helen, siya ay pinag-aagawan ng mga prinsipe. Siya ay sumama kay Paris patungong Troya at iniwan ang kaniyang asawa na si Menelaus, dahil dito ay nagpahayag ng digmaan si Menelaus laban sa Troya upang mabawing muli ang kaniyang reynang si Helen. Marahil ay kung hindi siguro ipinuslit ni Paris si Helen ay wala ng gulo, at hindi na magkakaroon ng digmaan sa pagitan ng mga taga-Troya at taga-Isparta. At sa pangyayaring ito, mahihinuha ko na iba ang nagagawa ng pag-ibig sa sangkatauhan.

Sa digmaang ito, si Achilles at Hector ang mga pinakamagigiting na mandirigma. Patunay rito ay nang sabihin ni Hector kay Patroclius na, “These are the days of my glory, and perhaps Achilles himself will fall to my sword”, isa rin ito sa mga katagang hindi ko malilimutan, dahil dito ipinahihiwatig ang angking katapangan at kalakasan ni Hector, maging na rin ni Achilles. Sa laban din nilang ito pinairal ng dalawa ang kanilang ginagawa ay para sa pag-aalay at pagsasakripisyo  sa kanilang mga diyos, bayan at minamahal.

Sa kabilang dako, hindi ko rin malilimutan ang angking kahusayang ipinakita ng mga Griyego. Dahil sa pagbuo ng malaking Kabayong kahoy o Wooden Horse sila ay nagwagi, tinatawag rin itong “Kabayong Troyano”. Ito ang naisip na paraan ni Odyssues sapagkat nahihirapan silang pasukin ang Troy dahil sa mga tauhang mahuhusay pagdating sa pagpapana o archers. Naisagawa nila ito sa paraang may mga tauhan ang Griyego na naglagay ng Kabayong kahoy sa dalampasigan at lumisan sa pamamagitan ng kanilang mga Bangka. Nakita ang Kabayo ng mga Troyano at inisip na hudyat na ito ng pagsuko ng mga Griyego at pagtigil sa pag-aasam na magwagi sa laban, inisip nila na isa itong handog mula sa mga Griyego. Hinila ng mga Troyano ang Kabayo papasok sa Troya at nagdiwang sa inaakalang pagkapanalo sa digmaan. Dahil ang hindi nila alam na may mga mandirigmang Griyego ang nakakubli sa loob ng Kabayong kahoy at sa pagsapit ng gabing iyon, naglabasan sila at binuksan ang mga tarangkahan at sinunog ang mga kabahayan. Isa pa sa mga nakagugulat, ay ang mga Griyegong naghatid ng kabayo at umalis gamit ang mga Bangka ay isa lamang pa lang pagpapanggap dahil sila ay nagtago sa likod ng mga pulo at nagbalik sa gabing iyon hudyat na napagwagian nila ang digmaan.

Sa karagdagan, Isa pa sa mga hindi ko malilimutang parte ng pelikula ay noong magpanggap si Patroclius, pinsan ni Achilles, na siya ang si Achille kaya mangyaring napatay siya ni Hector. At bilang paghihiganti tinalo at pinatay rin ni Achilles sa isang laban si Hector, na nakita kong mali dahil hindi ito kasalanan ni Hector, dahil nag-ugat ito sa kawalan ng pagbibigay halaga ni Patroclius sa kaniyang buhay dahil kung mahal niya ang kaniyang buhay ay hindi siya magpapanggap at lalaban sa taong hindi naman niya kapantay ang lakas. At kung hindi rin naman niya inangking siya si Achilles ay hindi rin siya papatayin ni Hector.

Sa pagtatapos, maihahalintulad ko ito sa mga napanood ko nang palabas na hindi happy ending, dahil ang tauhang pinakahahangaan ko sa kagitingan, katapangan at kalakasan ay natalo sa hindi sinasadyang pagpunterya sa kaniyang kahinaan, espisipikong si Achilles nang mapana siya ni Paris sa kaniyang sakong.

Sa lahat ng ito, kaiba ang aking nararamdaman sa panonood ng Trojan War dahil marami akong natutunan sa mga aspetong ibinida nila rito- pagmamahalan, katapangan o kung ano pa man. Marami rin akong mga natutunan lalong-lalo na sa kasaysayan ng mga Griyego. Nakabibilib ang kanilang mga paniniwala sa mga Diyos na kaiba sa lahat. Ang mga Diyos na kanilang kinikilala ay tila isang pangkaraniwang tao lamang na nakararamdam ng pagmamahal, sakit, ligaya atbp. maging ang kamatayan ay kanilang nararanasan.

Picture Source:

https://www.google.com.ph/search?q=trojan+war&biw=1152&bih=736&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=0CAYQ_AUoAWoVChMIqpqTnsXJxwIVVAWOCh16sQxi#imgrc=MS5hbqlV8h8KCM%3A

JUAN TAMAD

Si Juan ay binansagang isang batang "Tamad" dahil literal niya itong ugali.

Nagsimula ito noong pinatinda siya ng mga puto ng kaniyang Ina, napakainit ng panahon na iyon at ramdam na ramdam ito ni Juan. Tinikman niya ang mga puto at maya-maya ay may nakita siyang mga palaka, at sa awa ay binigyan niya rin ang mga ito.
Sumunod, ay pinagtinda naman siya ulit ng kanyang Ina ng mga palayok sa Palengke. Antok na antok siya sa panahong ito, at sa paglalakad ay hindi niya napansin ang nakabisekletang si Maria na binansagang Masipag, nagkabungguan silang dalawa na naging sanhi ng pagkabasag ng dalang mga palayok ni Juan. Upang hindi ito masayang dinikdik na lamang niya ang mga ito at ibinalot para maging gamot sa kati-kati. Ngunit sa inaasahan ay pinagalitan parin siya ng kaniyang Ina.
Makatapos nito, ay panabili naman siya ng asin. Ngunit nais ni Juan na lumangoy sa tubig kaya pagkabili ay agad siyang pumunta sa dagat, at para hindi mawala ang kaniyang asin na dala, ay ibinaon niya ito sa buhangin ngunit ito ay natunaw sanhi nang maabot ito ng tubig. Pero inakala ni Juan na ninakaw ang mga ito- dahilang binigay niya sa kaniyang inang galit muli sa nangyari.
Sumunod naman ay bago siya nanligaw kay Mariang Masipag ay pinabili muli siya ng kaniyang Ina ng alimango. Sa katamaran niyang umuwi, ay pinauwi niyang mag-isa ang mga alimango. Laking pagtataka naman ng makauwi siya dahil wala pa ang mga alimango at inisip pa niyang napabarkada ang mga ito.
Sa kabila ng katamaran ni Juan, ay napili parin niyang ipagluto ang kaniyang Ina dahil ayaw niyang mawala ito. At ito ang bunga ng pagmamahal.

Kinilala siyang "Juan Tamad" dahil wala siyang katulad sa katamaran. Pero nagbago rin siya dahil sa pagmamahal niya sa kaniyang Ina- bilang "Ang pagmamahal ang nakapagpapabago sa tao."- At nagpakasal siya kay Mariang Masipag. Sa pagbabago ng kaniyang ugali ay nagbago na rin ang kataga sa kaniya, mula sa "Juan Tamad" kinilala na siyang "Juan Tama".

Reaksyon:

Sa aking panonood naintindihan ko kung bakit siya tinawag na Juan Tamad, dahil ito sa ugali niya- Ang katamaran. Ang dami kong napulot na aral dito, tulad ng "walang kapantay ang pagmamahal ng ina sa kaniyang anak" dahil kahit na anong mga maling bagay ang ginawa ni Juan sa kaniyang Ina ay hindi parin siya ipinagtabuyan nito bagkus ay minahal at tinanggap parin niya si Juan, nagagalit man siya minsan ay dahil gusto niyang matuto si Juan sa mga maling ginagawa niya at hindi para ipahiya siya o kung ano man- dito ko naiisip ang aking mga magulang na kahit ano ay ginagawa nila para sa aming magkakapatid dahil sa pagmamahal nila sa amin. Napagtanto ko rin sa palabas na ito totoong wala akong mararating kapag lagi kong ipinaiiral ang katamaran, at hindi maganda na ugaliin ito, lalo pa nang banggitin dito na: "Walang napapala ang walang ginagawa". Napakaganda ng palabas dahil ang dami kong natutunan.