KAILAN NAGING LANGGAM ANG IBON

Hapon ng sabado nang utusan ako ng nanay kong bumili ng miryenda. Napakabigat ng aking pakiramdam dahil inistorbo niya ang aking pamamahinga. Papalabas na ako ng pinto nang masalubong ko ang aking pinsang galing sa aming gate, pansin ko rin ang mga ibong nagkukumpulan sa  isang bahagi ng simento at nag-aagawan ng pagkain. Nakaramdam ako ng pagkabigla  ng sumigaw ang aking pinsan, "Langgam, langgam, langgam" nagtataka lamang ako dahil siya ay tuwang-tuwa habang ang mga kamay niya ay nakataas mas lalo akong nagulat ng dumiretso siya sa  mga ibon, sa isip-isip ko lamang, "Naliliitan ba siya sa mga ibon, upang tawagin ito ng Langgam?". At dahil dito, tinanong ko siya, "Kailan naging langgam ang ibon?" kasabay pa nito ang aking pagtawa  ng malakas, "HAHAHAHAHAHA". Ngunit napahiya naman ako sa naging tugon niya, "Bisaya term kasi, Hahaha". Sa pagkakataong ito, nagkaroon ako ng napakaraming kaalaman. Masyado akong naging  mapanghusga. Akala ko kasi nawawala na siya sa sarili niya. Hindi muna kasi ako nagtanong, Hahahaha.

MORAL LESSON: HUWAG AGAD-AGAD MAG-REACT SA ISANG BAGAY, MAGTANONG MUNA PARA SA HULI HINDI IKAW ANG MAGMUKHANG TANGA. HAHAHA

Buhay ng Sabado at Linggo

     Noong Sabado, masasabi kong isa iyon sa mga nakapapagod na araw ko, dahil sa napakarami kong ginawa. Maaga akong nagising upang simulan na ang mga gawaing-bahay tulad ng paghuhugas ng mga pinggan atbp. upang maaga na rin akong matapos at sakaling matupad ko ito ay magkaroon na rin ako ng panahon para magpahinga, natapos ako ng mga 10:30 ng umaga. At sumunod ko namang ginawa ay agad akong naghanda dahil may usapan kami ng aking mga kamag-aral na magkita at tapusin na ang mga bagay-bagay sa aming presentasyon na gagawin sa Lunes, pagkatapos namin dito ng mga 5:00 ng hapon ay agad na akong umuwi, siguro ay sa haba ng aking nilakad kaya pagod akong nakarating sa bahay at nagsanhi ng aking pagkatulog ngunit naging bitin ito dahil makalipas ang dalawang oras ay ginising na ako ni Mama dahil may hugasan pa palang nakaatas sa akin at mangyari ay agad ko namang ginawa.

      Sa lahat ng ito, kung kaya't ng aking pakiramdam na maging sino ay gusto na lang matulog at magpahinga ng magpahinga.

     Napasarap ang aking tulog kaya tanghali na nang ako'y magising, mga 10 ng umaga, kung kaya't mabilis ko ng tinapos ang mga nakaatas sa aking gawaing-bahay. At pagkatapos nito ay sumunod ko namang ginawa ang aking mga takdang aralin na sinimulan ko na ng mga 1:00 ng hapon at natapos ako ng 6:00 na ng gabi, na kung gaano kabigat ang aking pakiramdam o katawan noong sabado, siya ring nararamdaman ko ngayon, sanhi ng aking pagod ay agad ko na itong tinapos at pangatlo ko namang ginawa ang pagpaplantsa ng aking mga uniporme.

     Sa wakas, ang Sabado't Linggong ito para sa akin ay isang nakapapagod na karanasan

KARANASAN: Sabado at Linggo

     Sabado ng umaga nang magising ako. Ang sarap lamang sa aking pakiramdam dahil wala akong masyadong iniisip na mga takdang aralin- yung tipong pagkamulat ko sa aking higaan ay ngiti na ang bubungad. Wala akong ginawa sa araw na ito kung hindi ang kumain, matulog at tapusin ang mga kakaunting gawaing-bahay hanggang sa umabot na ang kinagabihan nang hindi man lang ako napapagod, at nang ako ay matulog ay payapa parin ang aking nadarama.

        Umaga pa rin nang ako'y magising ngunit ito ay sa araw na ng linggo. nagising ako ng may galak pa rin sa mga labi.

         Kung ikukumpara sa araw ng kahapon (sabado), ay tila na mas marami akong ginawa ngayon- sa aking pagtayo sa higaan niligpit ko ito, sunod ay kumain, at makatapos naman ay sinimulan ko na ang ibang mga gawaing-bahay. At nang magawa ko na lahat ng kailangan ay pagpapahinga naman ang aking inatupag hanggang sa pagsapit ng gabi. 

          Sa pagaakala pa ring wala akong mga takdang aralin, ay minarapat kong bisitahin at siguraduhin sa aking mga kwaderno, at nang makita ay tila isang gabundok na labahan ni mama ang mga ito. Agaran ko rin naman itong ginawa at halos maghahating-gabi na nang ako ay natapos at natulog ngunit ayos lamang dahil lahat naman ay nagawa ko ng matiwasay at naayon. Hanggang ngayon ay maayos at payapa parin ang pakiramdam ko.

        Sa lahat ng ito, iba talaga ang Panginoon. Salamat sa kaniya, dahil sa lahat ng bagay na aking ginagawa ay parati siyang nandiyan upang gumabay na tulad ng aking mga magulang. Salamat po Panginoon, pati sa inyo Mama at Papa.