HAYOP KA RIN

Hayop lang kung atin silang ituring, at kahalagahan nila hindi natin napapansin. Sa mga ganitong pagkakataon hindi mo ba naiisip, na hayop ka rin. Huwag natin silang maliitin, ikaw ay kapareho lang nila, sabi nga ng siyensa 'highest form' tayo nila. Ngayon, kung iyong mamantakin diba't ayaw mo rin ng turing sa kanilang binibigyan mong diin? Swerte na siguro kung makahanap ng mabuting amo, ngunit karamihan pa rin hindi maayos ang pagtrato. Mahirap na nga maialis ang ganitong tradisyon, kaya sa iyong pagbabasa umisip na ng solusyon. Sa atin magsisimula ang pagbabago, gusto mo bang mawalan ng sagisag ang bansang iyong sinilangan kung ang nagbibigay turing dito ay iyong pinapaslang?

BANGUNGOT NG NAKARAAN

Ang tagal na rin noong huling pagkikita natin, ang dami ng nagbago sa iyo- mga magagandang pagbabago- naging iba ka na, iba na rin siguro ang tinitibok ng puso mo, parang hindi na nga kita makilala nang muli kitang masilayan. Sobrang layo na ng nakaraan natin, hindi ko na nga maalala kung kailang tayo huling nagtagpo, marahil sa labis na nga ang nagtagal. Hindi ko na rin tanda ang mga pangyayari kung paano mo kinuha ang loob ko at pinaibig ang puso ko, at kung paano mo binigyang-kahulugan ang salitang pagmamahal sa isip ko.

Nakalimutan ko na ang lahat, kinalimutan ko na ang lahat at binalewala ang nakaraan, ngunit ang hapdi at sakit na dumurog sa akin noon ay muli kong nadarama nang makita kita mismo sa aking harapan. Akala ko wala na akong pakialam, meron pa pala. Akala ko wala na, akala ko kaya ko na, akala ko limot ko na, AKALA KO LANG PALA.

HUWAG BASAHIN ni Maria

http://blognimaria.blogspot.com/2015/08/huwag-basahin.html

Sa lahat ng mga blog na aking nabasa mula sa aking mga kamag-aral ay ang "Huwag Basahin" ni Maria Angelika Iwag ang aking pinakanagugustuhang paskil dahil dito niya ibinuhos lahat ng kaniyang damdamin tungkol sa taong kaniyang hinahangaan. Maaaring ito ay magsilbing aral sa mga taong umaasa, at pagbubukas ng isipan sa mga taong paasa. Dahil dito ay nasa ayos na naipahayag ni Maria ang kaniyang hinanakit. 

Marahil ito ay tungkol sa pag-ibig ni Maria ngunit  nagkaroon ako ng repleksyon, na huwag umasa ng tuluyan sa mga bagay na alam nating imposible naman- masasaktan ka lang. At sa pagkamit ng pangarap na mabigo man minsan ay patuloy pa ring lumaban, at gamitin ang pagkabigong karanasan sa pagharap sa mga bagong laban.

JUAN TAMAD

Si Juan ay binansagang isang batang "Tamad" dahil literal niya itong ugali.

Nagsimula ito noong pinatinda siya ng mga puto ng kaniyang Ina, napakainit ng panahon na iyon at ramdam na ramdam ito ni Juan. Tinikman niya ang mga puto at maya-maya ay may nakita siyang mga palaka, at sa awa ay binigyan niya rin ang mga ito.
Sumunod, ay pinagtinda naman siya ulit ng kanyang Ina ng mga palayok sa Palengke. Antok na antok siya sa panahong ito, at sa paglalakad ay hindi niya napansin ang nakabisekletang si Maria na binansagang Masipag, nagkabungguan silang dalawa na naging sanhi ng pagkabasag ng dalang mga palayok ni Juan. Upang hindi ito masayang dinikdik na lamang niya ang mga ito at ibinalot para maging gamot sa kati-kati. Ngunit sa inaasahan ay pinagalitan parin siya ng kaniyang Ina.
Makatapos nito, ay panabili naman siya ng asin. Ngunit nais ni Juan na lumangoy sa tubig kaya pagkabili ay agad siyang pumunta sa dagat, at para hindi mawala ang kaniyang asin na dala, ay ibinaon niya ito sa buhangin ngunit ito ay natunaw sanhi nang maabot ito ng tubig. Pero inakala ni Juan na ninakaw ang mga ito- dahilang binigay niya sa kaniyang inang galit muli sa nangyari.
Sumunod naman ay bago siya nanligaw kay Mariang Masipag ay pinabili muli siya ng kaniyang Ina ng alimango. Sa katamaran niyang umuwi, ay pinauwi niyang mag-isa ang mga alimango. Laking pagtataka naman ng makauwi siya dahil wala pa ang mga alimango at inisip pa niyang napabarkada ang mga ito.
Sa kabila ng katamaran ni Juan, ay napili parin niyang ipagluto ang kaniyang Ina dahil ayaw niyang mawala ito. At ito ang bunga ng pagmamahal.

Kinilala siyang "Juan Tamad" dahil wala siyang katulad sa katamaran. Pero nagbago rin siya dahil sa pagmamahal niya sa kaniyang Ina- bilang "Ang pagmamahal ang nakapagpapabago sa tao."- At nagpakasal siya kay Mariang Masipag. Sa pagbabago ng kaniyang ugali ay nagbago na rin ang kataga sa kaniya, mula sa "Juan Tamad" kinilala na siyang "Juan Tama".

Reaksyon:

Sa aking panonood naintindihan ko kung bakit siya tinawag na Juan Tamad, dahil ito sa ugali niya- Ang katamaran. Ang dami kong napulot na aral dito, tulad ng "walang kapantay ang pagmamahal ng ina sa kaniyang anak" dahil kahit na anong mga maling bagay ang ginawa ni Juan sa kaniyang Ina ay hindi parin siya ipinagtabuyan nito bagkus ay minahal at tinanggap parin niya si Juan, nagagalit man siya minsan ay dahil gusto niyang matuto si Juan sa mga maling ginagawa niya at hindi para ipahiya siya o kung ano man- dito ko naiisip ang aking mga magulang na kahit ano ay ginagawa nila para sa aming magkakapatid dahil sa pagmamahal nila sa amin. Napagtanto ko rin sa palabas na ito totoong wala akong mararating kapag lagi kong ipinaiiral ang katamaran, at hindi maganda na ugaliin ito, lalo pa nang banggitin dito na: "Walang napapala ang walang ginagawa". Napakaganda ng palabas dahil ang dami kong natutunan.