BANGUNGOT NG NAKARAAN

Ang tagal na rin noong huling pagkikita natin, ang dami ng nagbago sa iyo- mga magagandang pagbabago- naging iba ka na, iba na rin siguro ang tinitibok ng puso mo, parang hindi na nga kita makilala nang muli kitang masilayan. Sobrang layo na ng nakaraan natin, hindi ko na nga maalala kung kailang tayo huling nagtagpo, marahil sa labis na nga ang nagtagal. Hindi ko na rin tanda ang mga pangyayari kung paano mo kinuha ang loob ko at pinaibig ang puso ko, at kung paano mo binigyang-kahulugan ang salitang pagmamahal sa isip ko.

Nakalimutan ko na ang lahat, kinalimutan ko na ang lahat at binalewala ang nakaraan, ngunit ang hapdi at sakit na dumurog sa akin noon ay muli kong nadarama nang makita kita mismo sa aking harapan. Akala ko wala na akong pakialam, meron pa pala. Akala ko wala na, akala ko kaya ko na, akala ko limot ko na, AKALA KO LANG PALA.

aBER, aBER, aBER, aBER!

    Sa pagpasok ng BER months, napakarami nating inaasahan, ngunit sa kabila ng mga ito madalas mangyari ang hindi natin inaasam. Sa pagdaan ng panahon at bilis ng takbo nito ay tila hindi na natin namamalayan ang araw, kahit ako ay waring nagulat sapagkat September na, tapos bukas October tapos Nobyembre at Disyembre, inaalala ko ang lahat at totoo nga napakarami na ang nagdaan.

    Naghahalong emosyon ang aking naramdaman ng dumasting na ang buwan ng BRE. Nandyan ang pakiramdam kong masaya, sapagkat darating na naman ang pasko at magsasama-samang muli ang aming pamilya habang pinagsasaluhan ang handa ng Panginoon. #Pasko2015

     Sa karagdagan, nagagalak din ako sapagkat may trabaho na ang aking ate(kapatid) at sa inaasahan ay magkakaroon siya ng bonus sa December epekto ng mas maraming handa. Hahahaha

        Ngunit sa kabilang dako, nalulungkot din ako sapagkat baka maging katulad din ng pangyayari ng nagdaang pasko at wala akogn natanggap na regalong materyal at tila rin hindi nagparamdam ang aking mga natalagang ninong at ninang pero ayos lang din naman dahil ang mahalag ay buhay ako anuman ang mangyari. Haha

       Napakarami kong nararamdaman sa tuwing papasok ang BER months naghahalong emosyon at pangamba pero sa kabila ng lahat ng ito ay ang pagtanggap at pagharap sa kung ano man ang mangyari sa araw-araw. At ang aral na ibinibigay ng nakaraan at ibibigay ng hinaharap, marami mang mga bagay ang nangyayari at hindi nangyayari ay marunong pa rin dapat tayong maging positibo sa mga pagkakataon sa kasalukuyan.

PS.

#Love
#God

#MaligayangPasko2015

#MerryChristmas2015

#HappyPassedOveroftheLamboftheGOD

TROJAN WAR

Sa pagdaan ng panahon napakaramarami ng mga palabas ang umusbong maaring ito ay patungkol sa mga pag-ibig, kabayanihan, at mga modernong kaisipan sa panahon ngayon. Kadalasan ay may natututunan tayo sa mga ito, may mga pagkakataon pa nga na nakararamdam tayo ng pagkainis sapagkat natatalo ang bida at hindi nagkakaroon ng happy ending. Isa sa mga pelikulang napanood ko ay ang Trojan War, masasabi kong iba ito sa mga napanood ko na, dahil sa kakaibang twist na inihahatid nito sa mga manonood na siya naman ring kapupulutan ng aral tulad ng pagtalakay nito sa pag-ibig, pagiging magiting, kabayanihan, at higit sa lahat ang Kasaysayan na ibinibida kung ano ang meron sa mga Greek noong nagsisimula pa lamang nilang hubugin ang kanilang pamumuhay patungo sa kasalukuyan.

Nagsimula ang nasabing pelikula sa pag-ibig. Nang dahil sa angking ganda ni Helen, siya ay pinag-aagawan ng mga prinsipe. Siya ay sumama kay Paris patungong Troya at iniwan ang kaniyang asawa na si Menelaus, dahil dito ay nagpahayag ng digmaan si Menelaus laban sa Troya upang mabawing muli ang kaniyang reynang si Helen. Marahil ay kung hindi siguro ipinuslit ni Paris si Helen ay wala ng gulo, at hindi na magkakaroon ng digmaan sa pagitan ng mga taga-Troya at taga-Isparta. At sa pangyayaring ito, mahihinuha ko na iba ang nagagawa ng pag-ibig sa sangkatauhan.

Sa digmaang ito, si Achilles at Hector ang mga pinakamagigiting na mandirigma. Patunay rito ay nang sabihin ni Hector kay Patroclius na, “These are the days of my glory, and perhaps Achilles himself will fall to my sword”, isa rin ito sa mga katagang hindi ko malilimutan, dahil dito ipinahihiwatig ang angking katapangan at kalakasan ni Hector, maging na rin ni Achilles. Sa laban din nilang ito pinairal ng dalawa ang kanilang ginagawa ay para sa pag-aalay at pagsasakripisyo  sa kanilang mga diyos, bayan at minamahal.

Sa kabilang dako, hindi ko rin malilimutan ang angking kahusayang ipinakita ng mga Griyego. Dahil sa pagbuo ng malaking Kabayong kahoy o Wooden Horse sila ay nagwagi, tinatawag rin itong “Kabayong Troyano”. Ito ang naisip na paraan ni Odyssues sapagkat nahihirapan silang pasukin ang Troy dahil sa mga tauhang mahuhusay pagdating sa pagpapana o archers. Naisagawa nila ito sa paraang may mga tauhan ang Griyego na naglagay ng Kabayong kahoy sa dalampasigan at lumisan sa pamamagitan ng kanilang mga Bangka. Nakita ang Kabayo ng mga Troyano at inisip na hudyat na ito ng pagsuko ng mga Griyego at pagtigil sa pag-aasam na magwagi sa laban, inisip nila na isa itong handog mula sa mga Griyego. Hinila ng mga Troyano ang Kabayo papasok sa Troya at nagdiwang sa inaakalang pagkapanalo sa digmaan. Dahil ang hindi nila alam na may mga mandirigmang Griyego ang nakakubli sa loob ng Kabayong kahoy at sa pagsapit ng gabing iyon, naglabasan sila at binuksan ang mga tarangkahan at sinunog ang mga kabahayan. Isa pa sa mga nakagugulat, ay ang mga Griyegong naghatid ng kabayo at umalis gamit ang mga Bangka ay isa lamang pa lang pagpapanggap dahil sila ay nagtago sa likod ng mga pulo at nagbalik sa gabing iyon hudyat na napagwagian nila ang digmaan.

Sa karagdagan, Isa pa sa mga hindi ko malilimutang parte ng pelikula ay noong magpanggap si Patroclius, pinsan ni Achilles, na siya ang si Achille kaya mangyaring napatay siya ni Hector. At bilang paghihiganti tinalo at pinatay rin ni Achilles sa isang laban si Hector, na nakita kong mali dahil hindi ito kasalanan ni Hector, dahil nag-ugat ito sa kawalan ng pagbibigay halaga ni Patroclius sa kaniyang buhay dahil kung mahal niya ang kaniyang buhay ay hindi siya magpapanggap at lalaban sa taong hindi naman niya kapantay ang lakas. At kung hindi rin naman niya inangking siya si Achilles ay hindi rin siya papatayin ni Hector.

Sa pagtatapos, maihahalintulad ko ito sa mga napanood ko nang palabas na hindi happy ending, dahil ang tauhang pinakahahangaan ko sa kagitingan, katapangan at kalakasan ay natalo sa hindi sinasadyang pagpunterya sa kaniyang kahinaan, espisipikong si Achilles nang mapana siya ni Paris sa kaniyang sakong.

Sa lahat ng ito, kaiba ang aking nararamdaman sa panonood ng Trojan War dahil marami akong natutunan sa mga aspetong ibinida nila rito- pagmamahalan, katapangan o kung ano pa man. Marami rin akong mga natutunan lalong-lalo na sa kasaysayan ng mga Griyego. Nakabibilib ang kanilang mga paniniwala sa mga Diyos na kaiba sa lahat. Ang mga Diyos na kanilang kinikilala ay tila isang pangkaraniwang tao lamang na nakararamdam ng pagmamahal, sakit, ligaya atbp. maging ang kamatayan ay kanilang nararanasan.

Picture Source:

https://www.google.com.ph/search?q=trojan+war&biw=1152&bih=736&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=0CAYQ_AUoAWoVChMIqpqTnsXJxwIVVAWOCh16sQxi#imgrc=MS5hbqlV8h8KCM%3A

THE ALCHEMIST

Ang "The Alchemist" ang isa sa aking pinakagustong nobela, dahil dito ay marami kang mapupulot na aral sa buhay at sa pagkamit ng iyong pangarap. Ito ay isinulat ni Paulo Coelho noong 1988 sa wikang Portugese at sa pagdaan ng panahon ay nagpasalin-salin ito sa 67 wika simula noong Oktubre 2009.

Isa sa mga sitwasyong hindi ko malilimutan sa kwento ay nang mapunta siya sa isang palasyo at sinubok na ikutin ito habang may dala-dalang kutsara na hindi dapat matapon ang laman nito. Perpekto niyang nagawa ito hanggang . At nang marating niya ang hari ay tinanong siya, 

"Nakita mo ba ang kabuuan ng palasyo?"

Sumagot siya ng "hindi" at pinaikot siyang muli.

Sa pagkakataong ito ay natutunan kong, HUWAG KANG MATAKOT NA MAGKAMALI UPANG MAKITA ANG KAGANDAHAN NG MUNDO.

PABORITONG KANTA

     Ang aking paboritong kanta ay ang "MASTERPIECE" na inawit ni Jessie J. at sinulat nina Brittany Burton, Joshua Berman, at Emily Schwartz.

   Nagustuhan ko ito dahil sa hatid nitong pag-asa sa buhay. Nagbibigay ito ng mensahe tungkol sa pagiging matatag at malakas sa pagharap sa mga hamon ng buhay- na yung mga taong hinihila ka pababa ay iyong labanan (sa mabuting paraan), na huwag mong hahayaan na sila ang maging dahilan ng iyong kabiguan. At magpatuloy upang maabot ang iyong mga pangarap. Ipinapakita rin sa kanta ang katangian ng isang tao- hindi perpekto, nagkakamali, ngunit higit sa lahat ay nangangarap.

    Pinakikinggan ko ang awiting ito sa tuwing ako ay nakararamdam ng lungkot sa buhay, kapag ako ay nabibigo, at minsang nagkakamali ay ito ang nagsisilbi kong pampalakas.

LIRIKO: (mula sa A-Z lyrics)

"Masterpiece"

So much pressure
Why so loud?
If you don't like my sound
You can turn it down

I got a road
And I walk it alone

Uphill battle
I look good when I climb
I'm ferocious, precocious
I get braggadocios

I'm not gonna stop
I like the view from the top (Yeah)

You talk that blah blah, that la la, that rah rah shit
And I'm so done, I'm so over it
Sometimes I mess up, I f*$% up, I hit and miss
But I'm okay, I'm cool with it

I still fall on my face sometimes
And I can't colour inside the lines
'Cause I'm perfectly incomplete
I'm still working on my masterpiece
And I, I wanna hang with the greats
Got a way to go, but it's worth the wait
No, you haven't seen the best of me
I'm still working on my masterpiece

Oooh, oooh
Oooh, aaah
Oooh, oooh
Oooh, aaah

Those who mind don't matter
Those who matter, don't mind
If you don't catch what I'm throwing
Then I'll leave you behind

Gone in a flash
And I ain't living like that

They talk that blah blah, that la la, that rah rah shit
Roll with the punches, and take the hits
Sometimes I mess up, I f*$% up, I swing and miss
But it's okay, I'm cool with it

I still fall on my face sometimes
And I can't colour inside the lines
'Cause I'm perfectly incomplete
I'm still working on my masterpiece
And I, I wanna hang with the greats
Got a way to go, but it's worth the wait
No, you haven't seen the best of me
I'm still working on my masterpiece

Oooh, oooh
Oooh, aaah
Oooh, oooh
Oooh, aaah

I still fall on my face sometimes
And I can't colour inside the lines
'Cause I'm perfectly incomplete
I'm still working on my masterpiece
Masterpiece, masterpiece (Yeeah)

I still fall on my face sometimes (still fall)
And I can't colour inside the lines (inside the lines)
'Cause I'm perfectly incomplete (perfectly incomplete)
I'm still working on my masterpiece (on my masterpiece)
And I, I wanna hang with the greats (oh, with the greats)
Got a way to go, but it's worth the wait, no (wait, no)
You haven't seen the best of me (b-b-best of me)
I'm still working on my masterpiece (I'm still working on my masterpiece)

Oooh, oooh (Yeeah)
Oooh, aaah (Hey)
Oooh, oooh (Still working on, still working on)
Oooh, aaah (Still working on my masterpiece)